کارگردانی که در «گامبی وزیر» استعداد بازیگری را نشان داد

30 آبان 1399 18:06
کارگردانی که در «گامبی وزیر» استعداد بازیگری را نشان داد
ماریل هلر را بیشتر به عنوان کارگردان می‌شناسیم.

 سال گذشته فیلم ماریل هلر با بازی تام هنکس به نام «یک روز خوب در محله» نامزد دریافت اسکار بود یا «می‌توانی من را ببخشید؟» با بازی ملیسا مکارتی برای اولین بار ملیسا مکارتی را در نقشی جدی به مخاطبان عرضه کرد که برای این فیلم او نامزد اسکار شد. او «خاطرات یک نوجوان» را هم در مقام کارگردان در کارنامه دارد.و در تلویزیون نیز برای مجموعه‌ها کارگردانی کرده است.

اما در مجموعه محبوب این روزها «گامبی وزیر» او نقش مادرخوانده بت هارمون را بازی می‌کند. در این مجموعه او ایفاگر نقش آلما ویتلی است. رفاقتی که میان آنها شکل می‌گیرد، یک رابطه مادر و دختری مرسوم نیست. یکجور شراکت  است که از دل اعتمادی شکننده شکل می‌گیرد. آنها مشکلاتشان را باهم سهیم می‌شوند. هر دو درگیر اعتیاد هستند. آلما به الکل و بت  به دارو... اما مریل هلر چرا پذیرفت برای مدتی صندلی کارگردانی را رها کند و مقابل دوربین ظاهر شود؟

هلر می‌گوید من با پدیدآورنده سرایل اسکات فرانک دوست هستم. ما در کارگاهای جشنواره ساندنس با هم آشنا شدیم و او در دوران ساخت «خاطرات یک نوجوان» مشاور من بود. دوستی‌مان در این سال‌ها دوام آورده است. عادت داریم فیلم‌های یکدیگر را پس از تدوین اولیه ببینیم. چندسال پیش من نقش کوچکی در فیلم او «قدم زدن میان قبرها»ایفا کردم که در مرحله تدوین تقریبا از دست رفت.اما این همکاری باعث شد تا اسکات بخودش بگوید که «عجب، اون بازیگر هم هست. در ذهنم می‌مونه». اسکات تلاش کرد برای سریال «کافر» بازهم مقابل دوربین او بروم. اما من درگیر ساخت «می‌توانی من را ببخشی؟» بودم. نتوانستم همکاری کنم. پس وقتی برای «گامبی وزیر» سراغم آمد، بهانه نداشتم.فیلمنامه را خواندم و شخصیت آلما برق از سرم پراند. او کاراکتری پیچیده و غنی بود. به نظرم یک چالش آمد. با خودم فکر کردم ،چراکه نه؟»

در ادامه هلر می‌گوید:« یک رابطه شیرینی میان بت و مادرخوانده به وجود می‌آید. خیلی خوب است که در ابتدا مخاطب فکر نمی کند چنین اتفاقی بیافتد. من در فیلم‌هایی که کارگردانی می‌کنم. فیلمنامه‌هایی که می‌نویسم واقعا دنبال چنین شخصیت‌های زن هستم، کاراکترهای پیچیده و غافلگیرکننده که حقایق زیادی را همزمان در ذهن شان دارند. یکی از دلایلی که آلما را دوست دارم، این بود. او زنی است با رنجی عطیم، رویایی دارد که هرگز نتوانسته جامه عمل بپوشاند، نتوانسته پیانیست باشد. می‌خواست مادر باشد که هرگز نتوانست فرزندی از بطن خودش داشته باشد. او ازدواجی بی‌عشق را تجربه کرد. آلما قربانی زمانه خودش است. ویژگی بسیار تراژیکی در او هست.با این حال او انعطاف پذیر است: باهوش است ، حیله گر است. او جنبه دیگری دارد که با دیدن بت که رویای خود را دنبال می‌کند، این جنبه بیدار می‌شود.

برچسب‌ها:
اشتراک گذاری:

برای ارسال دیدگاه، وارد حساب کابری‌تان شوید.

دیدگاه
دیدگاهی برای نوشته وجود ندارد
خبرهای مشابه

تنهایی اپیدمی است

صحبت‌های ستاره «ساعت‌ها» درباره رهایی از کاراکترهایش

شبکه‌های آنلاین به نفع فیلمسازان است

صبحت‌های تازه جرج کلونی

فنا ناپذیر به نظر می‌رسید

نظر کارگردان مستند «مارادونا» و دیگر بازیگران سینمای هند

توضیحات مارگو رابی درباره اسپین آف «دزدان دریایی کارائیب»

نیروی زنانه در دنیای مردانه دزدان دریایی کارائیب

برد پیت:فینچر زیاد غر می‌زند!

خاطرات برد پیت و سودربرگ از دیوید فینچر

«گامبی وزیر» پرمخاطب‌ترین مجموعه کوتاه نتفلیکس

داستان نابغه شطرنج باز می‌تازد

نولان: فیلم‌های کمیک بوکی معاصر «موتور تجارت» اند!

نظر عجیب کریستفر نولان درباره فیلم‌های ابرقهرمانی

ماندانا کریمی:در سینمای هند پدرخوانده ندارم

درگیری بازیگر ایرانی سینمای هند با تهیه‌کننده جدیدترین فیلمش